Beste allemaal, ik ben er!

Eerst even over de reis. De trein hebben we gehaald. We waren 20 minuten eerder weggegaan dan geplanned om het zekere voor het onzekere te nemen en dat was maar goed ook. Door al het geregel, uitgezoek welke ticket we moesten kopen om bij de shinkansen te komen en doordat er een van onze treinkaartjes vast bleef zitten in een poortje (werkt hier zo dat je je kaartje in een kastje stopt, dan gaat het poortje open en kun je aan de andere kant je kaartje er weer uithalen), hadden we tegen de tijd dat we op het perron van de shinkansen stonden nog welgeteld 3 minuten over voordat de shinkansen aankwam op Tokyo station :p

De treinreis was om het even kort te zeggen LANG! in totaal hebben we 8 uur in de trein gezeten. Maar toen waren we er ook. Een meisje van onze groep, Nadia (en bij deze alle Nederlanders die ook in Nagasaki zitten uit Leiden: Yukari, Isaura, Meiyin, Nadia, Andries, Daan, Maarten, Marco en Ik), die was al een weekje in Nagasaki en wachtte ons op bij het station. We stapten op een taxi, gingen naar de universiteit van Nagasaki om wat papieren in te vullen en tenslotte te voet naar onze dormitory, die te voet ongeveer 15 min rustig lopen van de universiteit af ligt. Je komt alleen makkelijk te laat als je hier voor een stoplicht moet wachten, want die gaat maar eens in de 2 minuten op groen of zoiets, echt wij Nederlanders ergeren ons groen en geel

Nou dat was onze eerste dag in Nagasaki. Nu een beschrijving van het `apartementje` dat ik deel met Daan. Het zag er wel goed uit toen we onze tassen in onze kamer neerzetten. Maar zodra we de kastjes opendeden onder het aanrecht, kwam ons een enorme stank tegemoed. Je raad het nooit… Kakkerlakken! Niet een, niet twee, maar wel …tig kakkerlakken. Andries gaf me een aansteker en deodorant en zei: `fryen die hap` dat leek me een goed idee, dus ik ben in de weer gegaan met een zelf gebouwde vlammenwerper eerst alles onder de deo spuiten, vervolgens afstand nemen, aansteker voor de opening van de bus deo houden en spuiten… een kleine vlammenzee, waar een kakkerlak die zelfs kan overleven bij de meest extreme omstandigheden niet tegen kan. Zo hebben we er op dag 1 een stuk of 10 a 20 gedood. De volgende ochtend heb ik een briefje geschreven (jaja, in het Japans) dat onze huisbazin prima begreep. Toen ik die middag thuis kwam had ze mijn kamergenoot Daan al een spuitbus van 300ml verdelgings spray gegeven en iets van 10 lokdozen voor die beesten waar ze keihard van doodgaan met z`n allen. Gisteren hebben we dus die spray goed gebruikt. Ik dacht even aan WOII en heb die kakkerlakken flink vergast. De deuren van een keukenkastje een beetje open doen, arm met spuitbus naar binnen, spuiten tot de walm naar buiten komt en dan snel dicht doen. Dat hebben we 3 keer herhaald en toen was de fles leeg, maar het leverde wel mooi iets van 20 dode kakkerlakken op! Of ik er ondanks goede ventilatie nog dode hersencellen aan overhoud is een andere vraag die ik niet echt kan beantwoorden omdat ik nog niet zo goed Japans lees dat ik de achterkant van de bus verdelgingsspray kon ontcijferen. Vandaag ben ik gaan klagen bij het international student information bureau en als er volgende week nog steeds kakkerlakken door onze keuken en badkamer lopen (in onze slaapkamer zitten ze gelukkig niet) dan bellen ze de bestrijdingsdienst. De rest van de avond hebben we in totaal nog 2 grote en 2 kleine kakkerlakken zien lopen waarvan we de twee groten hebben plat gemaakt met wc papier (dat er dan eitjes uitkomen is onzin) en de kleintjes heb ik gevangen voor… hier komt ie dan… mijn gekko!!!!

En zo komen we aan op mijn verhaallijn deel twee Toen we gisteren het vuil naar het vuilnis hok moesten brengen hadden we een sleutel nodig. Die hing in de keuken op de eerste verdieping. Dus ik doe de deur van de keuken open en… jawel vol met kakkerlakken Dan zie ik als ik iedereen aanwijs hoe kakkerlakken er nou precies uitzien (ben er onderandere wel aan gewend, van die rennende beestjes maar een deel van de groep vond het een te vies idee om bij Daan en mij te komen kijken) ineens iets grijs groenigs ploeteren… een kleine gekko, niet langer dan je wijsvinger vast met zijn staart en pootje in een oud spinnenweb tussen de kakkerlakken. Ik heb m gepakt (gekko`s werpen hun staart niet af) en hem op advies van Andries en Marco gehouden. Hij zit tijdelijk onder een omgedraaide zeef op een bord. Maarja hij moest natuurlijk toch wat eten, dus ik heb gister nacht tot 2 uur naar het juiste formaat kakkerlak gezocht, die onder een glas gevangen en dan met de rand van het glas net zo lang schuiven tot er 3 of 4 pootjes van de kakkerlak afzijn, anders rennen ze te snel weg en kan ik ze niet onder de zeef doorschuiven. Ze bewegen dan nog net genoeg om aantrekkelijk te zijn voor de gekko (die nog geen naam heeft, maar ik denk aan plakkertje :p) en hij heeft zowaar de allerkleinste die ik ving, gegeten. Die andere kleine was net iets te groot, want ook al deed plakkertje verwoede pogingen, dat gladde exoskelet glipte steeds tussen zijn kaken door als zeep uit natte handen.

Ik zit hier nu te wachten op mijn charmante tutor genaamd Makizono Mai (Mai is de voornaam, Japanners schrijven altijd eerst hun achternaam op) ze is 22 en mijn persoonlijke tutor is voor dit jaar. Naar haar kan ik met vragen/problemen en tevens is zij bedoeld om mij en de rest (iedereen heeft zijn eigen tutor) nagasaki te laten zien en onze conversatie partners te zijn. Ze stelde voor om op haar te wachten tot 5 uur (nog een ruim uur te gaan) zodat we met z`n vieren (Daan en Maarten gaan ook mee) naar een warenhuis in de buurt kunnen gaan om een klein terrarium en eten voor plakkertje te kopen.

Even wat over mijn tutor die ik dus pas vannochtend heb ontmoet. Mai doet net als Ayka en ik aan stijldansen en heeft ze me gevraagd om met haar te trainen voor een of ander dansfestival in december. En aangezien zij ook nog maar 2 a 3 jaar danst (Ayka en ik dansen nu 2 jaar) zal er hopelijk niet een al te groot gat tussen ons kunnen zitten. Ik moet nu alleen wachten op mijn dansschoenen die nog in Nederland liggen.

Verder spreekt ze een beetje Nederlands omdat ze een jaar in Utrecht heeft gestudeerd. Best verassend als een aziaat Nederlands spreekt (al ken ik ook een Japanner in Nederland die er wel wat van kan) Ze gaat mij helpen (ook onderdeel van haar taak als tutor) om een jujitsu dojo te vinden hier in Nagasaki. Er schijnen er iets van drie te zijn, maar Nagasaki is een grote stad (0.5 miljoen inwoners is voor Japanners echter klein, Tokyo heeft incl. de randstad iets van 30 miljoen inwoners) en dan is het toch al moeilijker om de juiste plekken te vinden. Mocht dat echt niet lukken, dan ga ik bij de karate club van de universiteit, en dat wordt dan stevig trainen (tenminste 3 keer per week ofzo?)

Nou dat was m denk ik wel. Er zijn nog wel leuke dingetjes om te vertellen over Nagasaki zelf, maar dat bewaar ik voor een volgende post. Morgen kom ik misschien weer online, dan kan ik jullie commentaar lezen en beantwoorden. Ik zal zelf tussen de commentaren ook wel wat neerzetten, dan hoeft niet alles via posts. Dan kan ik die posts bewaren voor het echte nieuws en reageren met de comments.

Oh toch nog iets. Zaterdag aanstaande ga ik waarschijnlijk met Andries en Marco naar Fukuoka een dagje (2 uur met de bus of trein) en daar waarschijnlijk een laptop kopen en wat andere mooie snufjes. Hier in Nagasaki is het aanbod erg beperkt. Ik kan hier op de uni op internet en ook op de dormitory in de gemeenschapsruimte (of hoe je dat ook noemt) maar voordat ik een mobieletelefoon en internet op m`n kamer heb duurt het nog wel even, omdat ik daarvoor een japanse bankrekening nodig heb, die ik pas kan openen als ik hier bij de gemeente sta ingeschreven en dat proces duurt tot 20 a 24 oktober.

Groetjes en tot gauw!

Posted by Jonathan on Wednesday, October 3rd, 2007 at 9:02.