Zoals jullie allemaal weten (aangenomen dat jullie mijn posts regelmatig lezen) zit ik op karate samen met andries. Vandaag, of beter gezegd vanavond, wil ik daar eens meer over vertellen.
Toen we net in Japan waren, ben ik druk geweest met het zoeken naar een jujutsu school. Ik beoefen jujutsu al 6 jaar in Nederland en aangezien die sport (om het zo maar even te noemen) uit Japan komt, dacht ik dat ze hier wel goede scholen zouden hebben. Maar het bleek dat het geheel uit het Japanse leven gedreven is en men kent nu alleen nog de sport versie van jujutsu, namelijk judo. Aangezien je de verschillende schrijfwijzen van jujutsu en judo het zelfde kan uitspreken, snapte ook niemand wat ik bedoelde als ik het voor ze schreef in het japans jujutsu schrijf je zo: 柔術 en judo schrijf je zo: 柔道. Toen heb ik de zoektocht maar opgegeven en ben ik met Andries samen bij de karateclub van de universiteit gegaan. Daar hebben we 2 maanden 7 uur per week getraind en hebben examen gedaan voor 4e kyuu (1e kyuu is bruine band en daarna komt zwart). Dat hebben we gehaald. Ik heb een jongen gevraagd om foto’s van het gebeuren te nemen, maar omdat hij onze leraren hielp het examen af te nemen en dat allemaal heel plechtig moest. Had hij niet zo veel tijd en moest hij het onopvallend doen, waardoor bijna alle foto’s bewogen zijn en dus onscherp.
Een week of twee na ons examen hoorden we ineens dat we komende zondag een wedstrijd zouden hebben met karate (wij hoorden dat de donderdag van te voren) en dat iedereen dat al maanden wist. Toen kregen we het wel eventjes benauwd. Want hoe zou dat gaan? Een of ander toernooi met vet veel agressieve Japannertjes? 
Maargoed, we waren al ingeschreven, dus dan maar met opgeheven hoofd de strijd tegemoet. Horen we op de training die zaterdag, waarop we ons nog even aan het klaarstomen waren voor de wedstrijd de volgende dag, dat we toch niet hoeven en kunnen meedoen, want het meisje dat over de inschrijvingen ging had ons niet ingeschreven omdat ze niet wist of we wel wilden. Kortom, alle zorgen voor niets. Andries was er wel blij mee, maar ik vond het jammer. Had er zin in gekregen en dan maak je dat ook weer eens mee.
Volgende keer nog te scrijven over de bounenkai (of had ik dat al gedaan?) van de karate club, en de twee en een halve week met Ayka hier in Japan.
Groetjes!
Jammer! Je verhaal begon net enorm spannend te worden! Ik was al reuze benieuw hoe dat gevecht was gelopen! Aan de andere kant… ben ik ook wel blij dat je geen (nieuwe) blessures hebt opgelopen.
Voor Ayka: Nijntje voelt zich bij ons erg thuis Ze gaat haar hok soms even uit als het deurtje open staat, maar hipt er dan na een poosje vanzelf weer in terug. Dat is nog eens tevredenheid! Ze snuffelt af en toe aan onze vingers om te constateren dat we toch niet Ayka of Jonathan zijn…en wacht rustig af tot je weer terug bent.
Ayka : goede reis terug en tot ziens!!
Aad
Left by aad on January 5th, 2008
Hey, klinkt goed allemaal, zo te horen heb je het nog prima naar je zin daar
Ik heb echt zin om vrijdag weer te trainen, vanaf dan echt fanatiek met Peter trainen voor bruine band, die moet ik natuurlijk wel hebben tegen de tijd dat jij terugkomt
Left by Roderick on January 7th, 2008
Hehe, word nu wel inderdaad zo langzamerhand tijd dat jij m ook haalt. Zoals ik net naar peter gemaild heb: mijn elleboog heb ik niet echt veel last meer van, heb m al een paar weken niet gebuikt (karate heeft een lange winterstop) maar heb bij mijn pees aanhechting er een bobbeltje aan overgehouden dat pijn doet als je er op drukt en als ik mijn arm gebruik om een balletje of frisbee te gooien heb ik na 20 a 30 minuten de rest van de dag pijn in mijn arm. Moet er maar eens mee naar Frank Hurks als ik terug ben in Nederland. Maar aangezien ik er niet door gehinderd word bij karate of mijn dagelijkse activiteiten heb ik geen zin het in Japan te proberen. (is ook gezeur met verzekering etc.) Hoop alleen heel erg dat ik er geen last van krijg bij jujutsu
dat zou echt rampzalig zijn. Als ik dat niet meer zou kunnen doen… Maargoed we zien wel 
komt vast wel goed.
Ik spreek je later. Niet vergeten foto’s van je examen online te zetten ofzo
Left by Jonathan on January 8th, 2008
Hoi Jonathan,
Tijdje niet gesproken! Zo te lezen gaat het wel goed in Japan. Heel veel plezier!!
Groetjes,
Gijs en Esther
Left by Gijs en Esther on January 11th, 2008
Hoi Jonathan,
Leuk dat je zo fanatiek bent met karate, en gelukkig wil je toch nog verder met JiuJitsu (de oude schrijfwijze).
Roderick gaat snel en goed met trainen, gaat waarschijnlijk een paar andere dingen doen voor bruin, welke we jou weer kunnen leren wanneer je terug bent.
Zelf ben ik toch maar weer ijverig aan het trainen voor de vijfde dan, ik kan het toch niet laten.
Ik zal trouwens alvast een afspraak maken bij frank voor je.
In de dojo gaat het goed, een paar weg en weer een paar erbij.
We zijn gisteren weer begonnen met lessen, na de kerstvakantie, dat was voor veel leerlingen weer zweten.
Nou, dit was het voor even, veel plezier daar, doe rustig aan met karate en tot mails.
(sensei) Erik Kuiper
Left by Erik Kuiper on January 12th, 2008
@ Gijs en Esther,
Is inderdaad lang geleden. Als ik terug ben is het misschien leuk eens iets af te spreken?
@ Erik,
wat ik ook al aan Peter gestuurd heb, is dat het misschien goed is om nog te werken aan reactie snelheid. Heb wat jujutsu gedaan hier met een jongen van de karateclub, maar ze zijn hier echt te snel om bij te houden. Natuurlijk krijg je niet altijd iemand voor je die een vechtsport doet, maar aan het vastpakken van polsen en handen ga je ineens twijfelen als het zo meemaakt. Is als je echt eens op de mat staat met iemand waarvan je totaal niet weet of er een stoot of trap aan komt, val welke kant die ook eens om je heen draait, dan is het niet zo zeer moeilijk er op te reageren, maar wel moeilijk dat snel genoeg te doen om het te ontwijken en haast onmogelijk om dan ook dat been of die arm/pols te grijpen en een counteraanval te doen. (want we zijn dan wel een verdedigingssport aan het beofenen, maar wij zijn zeker geen lieverdjes dus noem ik het maar counteraanval 
) En een afspaak met Frank Hurks ga ik zeker maken 
zo dra ik er tijd voor heb. Hier in Japan heb ik onderhand wel een beetje ervaring met dokters en tot zo ver is het flink bagger. Maar daarover meer in mijn volgende post.
Leuk eindelijk weer eens wat van je te horen! Klinkt goed, ik leer graag nieuwe dingen er bij.
Groetjes allemaal!
Left by Jonathan on January 12th, 2008
Zozo, maar Japanners zijn veel kleiner dan jij;) die kan jij toch wel aan! Gefeli met de vooruitgang van de 4e kyuu!
xxx
Left by Beer on February 3rd, 2008