Het is al een lange tijd sinds ik iets op mijn blog geschreven heb en na vele verzoeken wat te schrijven, waag ik maar weer eens een poging. Dit keer over mijn kerstvakantie.

Vrijdag 21 december ontdook ik mijn lessen en stapte op de trein naar Fukuoka. Een rit van ongeveer twee uur. Op het hoofdstation “Hakata” te zijn aangekomen nam ik de metro naar het vliegveld waar ik wachtte tot Ayka door de glazen deuren zou komen lopen. Dat ik haar na drie maanden weer eens in levende lijve zag in plaats van alleen maar op msn met haar te kunnen praten, daar was ik heel blij om. Al babbelend zijn we aan de terugreis begonnen en twee en een half uur later stonden we weer op het station in Nagasaki. Even wat avondeten gehaald en toen is de vakantie echt begonnen.

Omdat het allemaal rond de feestdagen was, hebben we natuurlijk het een en ander aan feestjes voor de kiezen gekregen. Het begon al de volgende avond, een feestje omdat iedereen daar zin in had en dan kon Ayka meteen de mensen met wie ik zo veel omga leren kennen. In het begin was het volgens mij wel even wennen voor Ayka tussen al die Japanners die geen Nederlans of Spaans spraken en alleen gebrekkig Engels verstaan, laat staan zichzelf in het Engels kunnen uitdrukken. Voeg daar allemaal buitenlandse studenten uit landen als Marokko, Oman, Taiwan, Kenia, Thailand etc. aan toe en je hebt een aardig zooitje ongeregeld . Echter, aan onderandere Sayuri en Erika had ze gezellige gesprekspartners.
Het Volgende feestje was op de 25ste van December, een Kerstfeestje. Dit keer iets rustiger en daardoor makkelijker om aan de praat te raken met mensen voor Ayka. Natuurlijk was het voor mij ook anders, om zo ineens je vriendin aan iedereen te introduceren en steeds dingen te moeten vertalen als ze iets niet begrepen met z’n allen. Een fout die ik grappig genoeg veel gemaakt heb is dat ik tegen Ayka Japans praatte. Op de een of andere manier ging dat vaak vanzelf en dan keek ze me aan van: “waar heb je het over?”
Behalve naar feestjes gaan, hebben Ayka en ik ook een beetje Nagasaki verkend natuurlijk. Zo zijn we 22 december met de vriendin van Sahim een Japans meisje genaamd Aya, gaan shoppen. Zij had ongeveer de zelfde maat als Ayka en aangezien ik nog nooit vrouwen winkels in was geweest en ook geen leuke te vinden wist, was dit een mooie oplossing. Hebben lekker de hele dag geshopt voor Ayka en ’s avonds bij Sahim en Aya gegeten.
Op andere dagen hebben we beroemde plekken bezocht in Nagasaki als Glovergarden, een soort park op een berg hier in Nagasaki waar de Engelsman Dr. Glover vroeger heeft gewoond. Je kunt er allerlei ouderwetse westers-japanse dingen zien die tentoon zijn gesteld. Naast Glover Garden staat de oudste kerk in Japan, waar we dus ook meteen even in zijn geweest maar naar mijn mening van de buitenkant bijzonder dan de binnenkant, gezien de binnenkant mooi gerenoveerd en daarbij ook gemoderniseerd is. De buitenkant is echter nog mooi oud en intact.
We zijn vlak voordat we naar Osaka zijn vertrokken ook nog met een groepje naar de film geweest. De films hier zijn niet gedubbed (over gesproken in het japans), maar gewoon in het Engels met Japanse ondertiteling.

de 28ste van December zijn Ayka, Andries, Hank, Hanks vriendinnetje en ik met de trein en later de shinkansen naar Osaka gegaan. Op internet had ik een hostel gevonden dat heel dichtbij twee metro ingangen lag, dus makkelijk berijkbaar was en bovendien goedkoop was. In Osaka zijn we tot een januari gebleven en hebben in die dagen veen van Osaka gezien.
Osaka castle (dat helaas gesloten was voor bezichtiging) van buiten, een gebouw van 56 verdiepingen vanwaar je heel Osaka kon overzien, we zijn een hele dag langs allemaal tempels geweest waarvan de meesten vol stonden met lelijke felgekleurde etenstentjes die werden opgezet inverband met oud en nieuw. Natuurlijk hebben we in Osaka de op twee na grootste stad van Japan die zo rijk is dat als Osaka een apart land zou zijn, het in de top tien van de rijkste landen ter wereld zou staan ook geshopt ^_^, goed geslaagd en zijn we naar een bijzondere andere hoge toren geweest bij nacht wat een spectaculair uitzicht gaf. De foto’s upload ik binnenkort (en dan bedoel ik ook echt binnenkort en niet pas over een week).

Over dat shoppen gesproken, daar heb ik nog wel een mooi verhaal over. We liepen in een soort mediamarkt genaamd big camera, en zagen dat een hele mooie mp3 spelen de “iriver clix2″ in de aanbieding was en maar de helft kostte van wat hij in nederland kostte. Na even nadenken samen met Andries, die op dat gebied wel altijd up to date is, heb ik hem gekocht. Eenmaal thuisgekomen bleek dat een van de knopjes “dood” was wat wil zeggen dat als je er normaal op klikt zonder veel kracht te gebruiken, hij soms niet werkt. Dat wil je natuurlijk niet als je een spiksplinternieuwe mp3 speler koopt met je spaargeld. Dus ik terug naar die winkel de volgende dag (we kwamen er toch langs) en in mijn beste japans uit proberen te leggen dat die ene knop niet deugde. Toen heb ik een belangrijke les geleerd. In Japan is uitstekende service, totdat je betaald hebt want ben je daarna niet tevreden met een product (bijvoorbeeld een fabrieksfout in kleding of zoiets als die knop) dan is dat nou eenmaal zo. Daar was ik het natuurlijk niet mee eens als blanke en ben een kwartier hardnekkig met die gast aan het ruzieen gegaan om mijn gelijk te krijgen en met succes! Ik kreeg een nieuwe in de juiste kleur alles goed, knoppen waren allemaal goed, niks mis. Ik nam mij dus voor hem niet meer te gebruiken tot ik in Nagasaki terug was want om weer met die man in discussie te moeten daar had ik geen zin in. Eenmaal thuis gekomen laadde ik mijn clix2 op, wilde er muziek opzetten en kwam erachter dat die man mij perongeluk een 2Gb model had gegeven als vervanging in plaats van een 4Gb model (waar ik voor betaald had). Natuurlijk was ik woest en ben in Fukuoka, waar ik en Ayka haar laatste weekend in Japan hebben doorgebracht aangezien ze vanaf daar weer naar huis zou gaan, naar een ander filiaal van die big camera gegaan. Daar heb ik alles aan een medewerker uitgelegd, een heel aardige jongen en die zei aanvankelijk: “oh maar dan moet je naar de zelfde winkel terug en het met die zelfde man uitzoeken” toen zei ik (wat ik loog want ik vergeet bijna nooit een gezicht als ik het ooit gezien heb) dat ik, als zou ik voor 200 euro (duurder dan die mp3 speler zelf) terug naar Osaka gaan ik die man niet zou herkennen en dat het niet mijn fout was en ik niet van plan was daar de prijs voor te betalen. Hij heeft toen een minuut of 20 met het andere filiaal aan de lijn gehangen en uiteindelijk kreeg ik een nieuwe in de juiste kleur, juiste opslag capaciteit en met knoppen die het allemaal prima doen. Achteraf moet ik zeggen dat dit soort gebeurtenissen toch wel belangrijk zijn voor iemand die een andere cultuur wil leren kennen. Je leert zo ook de lelijke en vervelende kanten van een cultuur kennen. Zelf ben ik er in iedergeval wijzer van geworden.

Dan tot slot de laatste dagen met Ayka. Die hebben we in Fukuoka doorgebracht aangezien ze vandaar terug zou vliegen naar Nederland. In Fukuoka hebben we de binnenstad verkend en zijn verder… rarara, wezen shoppen! Vooral omdat Ayka een kleine maat heeft en dus hier in Japan goed kleren/schoenen kan kopen. Daar bovenop zijn we nog geslaagd ook en hebben we genoten van de twee en een halve week die we weer even zijn samen geweest. Waar we het de rest van dit jaar mee zullen moeten doen zijn herinneringen en mailtjes/msn…

binnenkort een nieuwe post, want mijn vakantie (vanaf vrijdag de 7e februari tot en met het einde van maart) begint snel en dan kan ik voor mijn vakantie begint nog even vertellen over mijn rare eerste maand van dit jaar!

Posted by Jonathan on Sunday, February 3rd, 2008 at 19:46.